Friday, July 27, 2018

எஸ்.ஆர்.எம் அனுபவங்கள்




ஜூன் 29, 2015. நிஜமாலுமே  வாழ்க்கையில மறக்க முடியாத நாள். அன்னிக்குத்தான் நான் எஸ். ஆர். எம் பல்கலைக்கழகத்துல துணை பேராசிரியரா வேலைக்கு சேர்ந்தேன். ஜூன் 2014 லயே  பி.ஹெச் .டி. தீசிஸ்  முடுச்சிட்டு கிட்டத்தட்ட ஒரு வருஷம் வேலைக்கு அப்ளிகேஷன் போட்டு போட்டு அலுத்து போயிருந்தப்ப   ஒரு நிறுவனத்துல வேலை கெடச்சுது. அந்த வேலை எனக்கு பிடிக்காததால  அந்த வேலைய மிகுந்த மன வருத்தத்தோட விட்டென் . விட்ட அன்னிக்கு ஈவினிங் தான் எஸ். ஆர். எம் இருந்து இன்டெர்வியூ  கால் வந்துச்சு. எனக்கு வந்த ஒரே காலும்  அது தான் .அதுவும் அன்னிக்கு வந்தது ஒரு பெரிய மேஜிக்  மாதிரி இன்னிக்கும் தோணும்.  ஜூன் 8  இன்டெர்வியூ. ஒரு பதினைந்து நாட்கள் கழித்து ஒரு சனிக்கிழமை  காலை எஸ்.ஆர்.எம் இருந்து எனக்கு நீங்க செலக்டட்  னு கால் வந்துச்சு. அன்னிக்கு நானும் என் குடும்பத்தாரும் பட்ட சந்தோஷத்திற்கு அளவு இல்ல.  இந்த வாழ்க்கை என்னை எஸ். ஆர். எம் யே  இருக்க வைக்குதோ  இல்லையோ , எனக்கு எஸ். ஆர். எம் எப்பவுமே ஸ்பெஷல் தான்.

ஆசிரியர் ஆகணும்கிறது என் கனவு. அண்ணா பல்கலைக்கழத்துல வேலை செய்யும் பொழுது என்னோட பேராசிரியர்கள்  ரஞ்சனி மேம்  , கீதா மேம் எனக்கு பாடம் எடுத்திருக்காங்க.  நாம கூட பின்னால இந்த மாதிரி எடுக்கணும்னு அவங்க கிட்ட இருந்து சின்ன சின்ன நுணுக்கங்களை தெறிஞ்சு வச்சுப்பேன். இப்பவும் என்னோட பி.எச்.டி  ஸ்காலர்ஸ்க்கு மேம் என்ன எப்படி  கைடு பன்னாங்களோ  அதேயேதான் பாலோ பண்றேன் .அவங்கள மாதிரியே நானும் எனக்கான விதிமுறைகளை வச்சுருக்கேன் . இந்த பதிவுல என்னோட  ஆசிரியர்  அனுபவங்களை பதிவு செய்யறேன் .

அண்ணா பல்கலைக் கழகம் மாதிரியே தான் எஸ் ஆர் எம்மும் இருக்கும் அப்டினு ஜூன் 29, காலைல வேலைக்கு சேர போனேன் . உள்ள போகும்போதே ஒரு ய்யன் பயங்கரமா ஆரஞ்சு கலர்ல கூலிங் க்ளாஸ் போட்டுட்டு  பயங்கர ஸ்டைலா லைப்ரரிக்கு போயிட்டு இருந்தான் . எனக்கு  கொஞ்சம் பயமா இருந்துச்சு. அப்புறம் முதல் க்ளாஸ் நாச்சுரல் லாங்குவேஜ்  ப்ராசஸிங்  பி.   மூன்றாம் ஆண்டுக்கு எடுத்தேன் . அது எலெக்ட்டிவ்  பாடம். 20 பேர் தான் அந்த பாடத்தை தேர்வு செய்து இருந்தாங்க. கொஞ்ச நாள் ஆக ஆக பயம் தெளிஞ்சு  போச்சு. பசங்க பாக்கத்தான் ரொம்ப ஸ்டைலா  இருக்காங்க ஆனா அவங்களும்  குழந்தைகள் தான் அப்டிங்குறத நான் உணர்ந்துக்கிட்டேன்.

எஸ். ஆர்.எம் பல்கலைக்கழகம் ஒரு குட்டி இந்தியா மாதிரி இருக்கும். அங்க வேலை பாக்குறேன் அபிடுங்குறதிக்காக இல்ல . நிஜமாலுமே ஜம்மு முதல் குமரி வரை மாணவர்கள் இருப்பாங்க. வெளிநாட்டு மாணவர்கள் வேற.  நான் பெருசா தமிழ்நாட்டை விட்டு போனதில்லை.  ஒரே முறை  யூ .கே  அப்பறோம் அண்ணா பல்கழகம் மூலமா ..டி  பாம்பே , கோரக்பூர் , ...தி ஐதராபாத் போயிருக்கேன். ஆனா இங்க வந்து அத்தன  ஊர்ல இருந்து வந்து படிக்குற மாணவர்களை பத்தியும்  அவங்க ஊர  பத்தியும் தெருஞ்சுகிட்டேன். ஒரு விஷயம் எனக்கு புரிய ஆரம்பிச்சது. மொழி , கலாச்சார வேறுபாடுகள்  எதுக்குமே ஒரு தடையா இருக்க முடியாது.

நம்ம வேலைய ஒழுங்கா செஞ்சா  எல்லாரோட அன்பயும்  மரியாதையையும்  பெற முடுயும்னு இங்க வந்து தெரிஞ்சுகிட்டேன்.  எம்.   முடுச்ச உடனேயே 2006 சவீதா பொறியியல் கல்லூரில 9 மாதம் ஆசிரியரா வேலை செஞ்சேன். எனக்கு ரொம்ப புடுச்சு இருந்தது. பி.எச்.டி காக தான் அத விட்டுடு  அண்ணா பல்கலைக்கழகம் சேர்ந்தேன் . 2006 இருந்த மாணவர்களுக்கும் இப்போ 2018 இருக்குற மாணவர்களும் அசுர வித்தியாசத்தை உணர முடியுது . என்னோட சவீதா மாணவர்களை நான் கொறச்சு சொல்லல . சொல்லவும் முடியாது. அவங்க ரொம்ப அன்பானவங்க  திறமை சாலிங்க. அவங்கள பத்தி இந்த பதிவு பல வருடங்களுக்கு முன்னாடி எழுதி இருந்தேன்http://subalalitha.blogspot.com/2007/02/mini-achievement-mega-santhosham.htmlகிட்டத்தட்ட அங்க இருந்து அண்ணா பல்கலைக்கழகம்  வந்து  மூன்று வருடம் கழித்து எனக்கு திருமணம் ஆச்சு .இருந்தாலும் என்னோட மாணவர் சதீஷ் என் திருமணத்திற்கு வேலூர் வரை வந்தத என்னால இன்னுமும் மறக்க முடியாது. இன்னமும் அந்த மாணவர்கள் எனக்கு பிறந்தநாள் அன்னிக்கு வாழ்த்து  அனுப்புவாங்க . நான் சொல்ல வந்தது,  அப்போ மாணவர்களுக்கு  இருந்த  தொழில் நுட்ப   எக்ஸ்போஷர் வேற இப்போ உள்ள மாணவர்களுக்கு இருக்குற வசதிகள் வேற.
நான்  எஸ்.ஆர். எம்லவேலைக்கு சேர்ந்த முதல் ஆண்டு சி  ப்ரோக்ராம் சொல்லி குடுத்தேன் . அந்த வகுப்புல 70 மாணவர்கள். ஒரு 50 மாணவர்களுக்கு ஆல்ரெடி சி, சி++, ஜாவா தெறியும் . நான் ஆரம்பிக்குறதுக்குள்ள எல்லாத்தயும் சொல்லி முடிச்சுடுவாங்க.  ஆனா அந்த மிச்ச 20 மாணவர்களுக்கு நான் சொல்லி குடுத்தே ஆகணும். மனசுக்குள்ள அப்போ நெனச்சுப்பேன். "டேய் தம்பிகளா அக்கா சொல்லி  முடுச்சுறேன் டா  என்ன பேச உடுங்க டா" . இந்த பிரச்சனை  நாச்சுரல்  லாங்குவேஜ் ப்ராசஸிங் பாடத்துக்கு இல்ல. நான் தான் அந்த பாடத்துக்கு முதல் ஆசிரியை . அதுவும் 20 மாணவர்கள் . அது புதிய தொழில்நுட்பம் அப்டிங்குறதால  மாணவர்கள் ஆர்வமா கவனிச்சாங்க. போன வருடம் அந்த பாடத்தை 240 பேர் தேர்வு செஞ்சு இருந்தாங்க . இது எனக்கு ஒரு பெரிய சந்தோஷத்தை குடுத்தது .  சி ப்ரோக்கிராம் விஷயத்துக்கு வரேன். நம்ம டீசிங் ஸ்டைலை மாத்தி பாத்தா என்னனு யோசிச்சேன் . பசங்களுக்கு தெரியாத விஷயம் எதாவுது ஒண்ண நாம தெரிஞ்சு அதாவூது ரியல் வேர்ல்ட் அப்ளிகேஷனோட பாடம் எடுத்தா பசங்க கவனிப்பாங்க. நேத்து என்கிட்டே சி ப்ரோக்ராம்மிங்  படிச்ச பையன் ( இப்போ மூன்றாவது ஆண்டு ) என் கிட்ட மெஷின் லேர்னிங் மற்றும் நாச்சுரல்  லாங்குவேஜ் ப்ராசஸிங் ஒரு ப்ராஜெக்ட் செய்ய என்ன நியாபகம்  வச்சு வந்து இருந்தான் . ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்தது

சமீப காலமா அதுவும் சுந்தர் பிச்சை அவர்கள்  இந்தியா  வந்து இருந்தப்ப மெஷின் லேர்னிங் முக்கியம்னு  மாணவர்கள் மத்தியில குடுத்த   பேட்டியில்  சொல்லியிருந்ததால  நிறைய மாணவர்கள் மெஷின் லேர்னிங் பாடத்தை தேர்வு செய்ய ஆரம்பிச்சாங்க. எனக்கு ஓரளவுக்கு அத பத்தி தெரியும் ஆனா  அத பத்தி அப்டேட்  செஞ்சே ஆகணும்னு தோணுச்சு . நானும் அந்த பாடத்தை எடுக்க  ஆரம்பிச்சேன் . இப்போ ரெண்டாவது முறை எடுக்குறேன் . இந்த சமயம் போன சமயத்தை விட இன்னும் ஆழமா மெஷின் லேர்னிங் பத்தி புரியற மாதிரி இருக்கு . முதல் நாள் மெஷின் லேர்னிங் வகுப்பு ஆரம்பிக்குறதுக்கு  முன்னாடி நாள் ஒரு மாணவன் என்கிட்டே வந்து சொன்னான், "நான் உங்கள தான்  மெஷின் லேர்னிங் படத்துக்கு தேர்வு செஞ்சிருக்கேன் . நான் ஆண்ட்ரு என்.ஜி. மெஷின் லேர்னிங் ஆன்லைன் கோர்ஸ்  முடிச்சிட்டேன் . தீப் லேர்னிங் கோர்ஸும் முடுச்சிட்டேன் . இன்னும் என்ன பண்ணனும் அப்டினு கேட்டான்  ". நான் மனசுக்குள்ள நெனச்சுகிட்டேன் , "இதுவரைக்கும் நீ பண்ணதே  போதும் தம்பி ". இப்ப இருக்குற மாணவர்கள் முன்னாடி போய்  நிக்குறதுக்கே நம்மல  நெறய அப்டேட்  பண்ண வேண்டி இருக்கு . இல்ல  க்ளாஸ கண்ட்ரோல்ல வச்சிருக்க முடியாது . நமக்கு சாடிஸ்பாக்ஷனும் கிடைக்காது .


 இங்க எஸ். ஆர். எம் மாணவர்கள் அவங்க பாடத்துக்கு அவங்க ஆசிரியரை தேர்வு செய்ற  ஆப்ஷன் இருக்கு. நமக்கான மக்சிமம் லிமிட் முடுஞ்சதும் அடுத்த ஆசிரியரை தேர்வு செய்யலாம். நமக்கு  மாக்ஸிமம் லிமிட் பசங்க அலாட்  அகலினா   நம்மள நெறய பசங்க தேர்வு செய்யலன்னு  அர்த்தம் . அதுவும் செமெஸ்டர் முடிவுல மாணவர்கள் நமக்கு ரேட்டிங்   கொடுக்குறாங்க  . அதுவும் நம்மள இம்ப்ரூவ்  பண்ணிக்க வழி வகுக்குது .


இன்னும் இந்த துறைல ஒரு இருபது வருஷம் இருக்கணும்னா நெறய  அப்டேட்  பண்ணியே  ஆகணும்னு நினைக்குறேன் .  பாப்போம் வாழ்க்கை எப்பிடி நம்மள  கொண்டு போகப் போகுதுன்னு .

இந்த பதிவை படிக்க ஒரு பதினைந்து நிமிடமாது ஆயிருக்கும் ஒங்களுக்கு . பொறுமையா படித்ததுக்கு  நன்றி. மீண்டும் சிந்திப்போம் .

சுபலலிதா

Wednesday, June 13, 2018

மௌனம் வென்ற நேசம்

 எப்பவுமே காமெடியா எழுதி பழக்க பட்ட நமக்கு திடீர்னு நாம  ஏன்

கவிதை எழுத ட்ரை  பண்ணக்  கூடாதுன்னு  தோணுச்சு.  சப்பா!

ரொம்ப நேரம் சீரியஸா யோசிக்கறது  ரொம்ப கஷ்டமப்பா !.

இனிமே அடிக்கடி கவிதை எழுதக்கூடாதுன்னு கத்துக் கிட்டேன் !



மௌனம் வென்ற நேசம்




சிந்தையில் ஆயிரம்   எண்ணங்கள்!

எண்ணங்கள்  மிஞ்சும் கோணங்கள்!

என் பதில்கள்  உன் கேள்விக்கானவை  என ஒரு முறை  நினைக்க

கேட்காத கேள்விக்கு பதில் எங்கனம்
சரியாகும் என  மறுமுறை நினைக்க

நீள்கின்றன பொழுதுகள்   ஐயப் போராட்டத்தில் !

உறவுகள் பல இருக்க, மகிழ்ச்சியில்  நான்  திளைத்திருக்க

மௌனம்   கலைக்க நீயும் நானும்    மலைக்க

வாழ்வின் பிற தேடல்களில் நானும் மூழ்கிப் போகிறேன்!

சிகர வேறுபாடுகளே  காரணிகள் என   மனம் சிலாய்க்க

உன் சிகரம் நான் தொட ஓர் வழியும் இல்லை! பரவாயில்லை!

வாழ்வின் அனைத்து  நொடிகளையும்    இம்மௌனமே   வென்ற  போதிலும்

 கடைசி நொடியும்  கடந்தே  போகும் என்  மாசற்ற நேசத்தை !




-சுபலலிதா



Saturday, February 17, 2018

டிரைவிங் அனுபவங்கள்



போன செமெஸ்டர்  விடுமுறையப்போ  டிரைவிங் கத்துக்கணும்னு தோணுச்சு. என்னால எது பண்ண முடியும் எது பண்ண முடியாது அப்டிங்குறத செல்வா கணிச்சு வச்சிச்சுருப்பாரு. அது
மோஸ்டலி  கரெக்ட்டாதான் இருக்கும். சில சமயம் ஏதாது அவரு தப்பா  கணிச்சுருந்தா நான் அத சொல்லி கன்வின்ஸ் பண்ணுவேன்.  அப்டி அவரு என்னால முடியாதுன்னு  யோசிச்ச விஷயம்தான் டிரைவிங். அதுக்கு காரணம் இருக்கு. கல்யாணம் ஆன புதுசுல எங்கப்பா செல்வாவ எனக்கு வண்டி ஓட்ட சொல்லி குடுக்க சொன்னாரு . எனக்கு சுமாரா சைக்கிள் ஓட்ட தெறியும். ஆனா டூ  வீலர் ஓட்ட தெரியாது. செல்வாவும்  சொல்லிக்குடுத்தாரு. பிரேக் புடிக்க சொன்னா  பதட்டத்துல ஆக்சிலரேட்டர்  குடுத்துட்டேன்.  அன்னிக்கு  செல்வா, " இனிமே நீ டிரைவிங் ட்ரை  பண்ண வேண்டாம்னு" சொல்லிட்டாரு. சரி நானும் விட்டுட்டேன். சமீத்துல  என்னமோ தோணிச்சு. ஏன் ஓட்ட கத்துக்கக்கூடாதுன்னு .  சரி செல்வாக்கிட்ட சொன்னேன், அவரு  போர் வீலர் வேணா கத்துக்கோ  டூ  வீலர்  வேணாம்னு  சொல்லிட்டாரு . பின்ன ? நம்ம குடுத்த டெரர் அப்டில? :)

எங்க பிளாட்ல  ப்ரண்ட்ஸ்ட விசாரிச்சதுல க்ரீன் டிரைவிங் ஸ்கூல் தான் பெஸ்டுன்னு சொன்னாங்க. சரி செல்வாவும் எல்.எல்.ஆர் . போட்டு  முதல் க்ளாஸ்ல விடும்போது மிஸ்டர் பச்சை கிட்ட , (அவர் தான் சொல்லிக்குடுக்குறவரு)  , "கொஞ்சம் சட்டுனு புரிஞ்சிக்க மாட்டாங்க  பாத்து பத்திரமா சொல்லிகுடுங்கன்னு " சொல்லிட்டு போயிட்டாரு . கொஞ்சம் தூரம் ஓட்டுனுதுக்கப்றம் பச்சை சார்  சொன்னாரு. இவ்வளவு நல்லா ஓட்டுறீங்க
 மேடம் .ஒங்கள போயி உங்க வீட்டுகார்  அப்டி சொல்லிட்டாரே , அவர் முன்னாடி நாம ஒரு எட்டு போட்டு காட்டறோம்னு சொன்னாரு. நம்ம ஹிஸ்டரி  பச்சை சாருக்கு  தெரியாதுல்ல? . போக போக நம்ம "டக்கு"  எப்படினு புரிஞ்சுப்பாருனு விட்டுட்டேன்.

பச்சை சார் பத்தி சொல்லியே ஆகணும். அவர் நல்ல டீச்சர். ஆக்சுவலா  அவர் அரசு பேருந்து ஓட்டுநர் . பகுதி நேரமா செய்றார் . அவர்  பையனும்  பொண்ணும்  கூட டிரைவிங்  கத்து குடுப்பாங்க . ரொம்ப மோட்டிவேட் பண்ணுவாரு. பல தரப்பட்டவங்க  வருவாங்க. எல்லாருக்கும் அவங்களுக்கு ஏத்தா மாதிரி சொல்லி தருவார். அவர் அவரோட  ஸ்கூலுக்கு  அவர் பேர்  பச்சை அப்டிங்குறத    க்ரீன் டிரைவிங் ஸ்கூல்னு  வச்சிருந்தது எனக்கு ரொம்ப இனோவெட்டிவா  தோணிச்சு.   ஒரு நாள் ஒரு டர்னிங் வரும்போது நான் மிஸ் பண்ணிட்டேன். அங்க ஒரு சின்ன மலை இருக்கும்.  அவர் சொன்னாரு "மேடம் ஜஸ்டு மிஸ்.இந்நேரம்  நாம மலை ஏறிருப்போம் ". தட் ஆஸம் மொமண்ட்  அவருக்கு செல்வா என்ன பத்தி குடுத்த ஹிண்டு ஞாபகம்  வந்திருக்கணும். ஆனா டென்ஷன வெளியில காமிக்காம சிரிச்சிட்டே  சொல்லி தருவார்.

தினமும் வீட்டுக்கு வந்து நான் ஓட்டுனது பத்தி செல்வா கிட்டயும் என் பொண்ணு கிட்டயும் பேசுவேன். ஒரு நாள் செல்வா திடீர்னு கார ஸ்டாப் பண்ணிட்டு கொஞ்ச தூரம் நீ ஒட்டு அப்டினாரு. நானும் ஓட்ட ட்ரை பண்ணேன் . வண்டி ஸ்டார்ட் பண்ண முடியல  ஹாப்  க்ளட்ச்  புடிக்க வரல .  நம்ம வீட்டு ஆளுங்க சும்மா இருப்பாங்களா ? அதுவும் என் பொண்ணு இருக்கே  நம்மள டேமேஜ்  பண்றதுனா  முன்னாடி நிக்கும். என்னமோ அப்டி ஓட்டுன  அவ்ளோ தூரம்  ஓட்டுனனு  சொன்ன . ஸ்டார்ட் பண்ண கூட தெரியல அப்டினு கிண்டல் பண்ணாங்க.  நம்ம சமாளிப்போம்ல . இந்த கார்  வேற மாதிரி இருக்கு. நீங்க ரெண்டு  பேரும்  இருக்குறதுனால  எங்க  தப்பா ஒட்டி ஏதாது  ஆயிடுமோன்னு  டென்ஷனா  இருக்கு அப்டினு சாக்கு போக்கு  சொல்லி சமாளிச்சேன். அதுக்கப்புறமும் ஒரு நாள் ஓட்ட சொன்னாரு. கொஞ்சம் பதட்டப்பட்டேன். ஆனா ஒட்டிட்டேன்

லைசன்ஸ் எடுக்குற நாள் வந்த்துச்சு. ரொம்ப பயமா இருந்திச்சு.  ஆர். டி . ஓ ஆபிசர்  வர்ற சமயத்துல பச்சை  சார் பையன்  சொன்னாரு," மேடம் நான்  போய்  ஆபீசுல பணம் கட்டணும் . நீங்க சூர்யா ஸ்கூல் கார் எடுத்துக்கோங்க"  அப்டினு சொல்லிட்டாரு . அட பாவிங்களா . கடைசி நிமிசத்துல இப்டி கார மாத்துறீங்களேன்னு  நெனச்சேன் . அந்த கார் எனக்கென்னமோ சரியா வரல . ஒரு ரவுண்ட்  பிராக்டீஸ்  குடுத்தாரு அந்த ஸ்கூல் ட்ரைனர் . அந்த கார் ஹாண்ட்  பிரேக்  எனக்கு ரிலீஸ் பண்ண வரல. நான் ட்ரை பண்ணிட்டு இருக்கும்போது  ஆர்.டி. ஓ  ஆபிசர்  கார்ல ஏறிட்டாரு.  ஸ்டார்ட் பண்ணுங்கனு  சொன்னாரு . எனக்கு ஹாண்ட்  பிரேக்  ரிலீஸ் பண்ண வரல .   சரி இதுக்கு மேல வெயிட் பண்ண கூடாதுன்னு  அவர்கிட்டயே சொல்லிட்டேன் . அவர் ரிலீஸ் பண்ணி குடுத்தாரு.  ஸ்டார்ட் பண்ணா ஹாப்  கிளட்ச் புடிச்சு ஸ்டார்ட் பண்ண  முடியல.
 உடனே நான் டென்சன் ஆவாரத  பாத்துட்டு  பொறுமையா ஸ்டார்ட் பண்ணுங்க "அப்டினாரு. ஸ்டார்ட்  பண்ணிட்டேன் .  கியர் ஒன் அப்டினாரு  போட்டுட்டேன் . அப்பறோம் டூ  த்ரீ  போட சொன்னாரு  போட்டு ஸ்டாப்  பண்ண சொன்னாரு . பண்ணியாச்சு.  ஹய்யா நான் பாஸ் ஆயிட்டேன்.

டெஸ்டு க்ரவுண்டுல  இருந்து  திரும்ப ஆர்.டி .ஓ  ஆபீஸ்  போற வழியில  அந்த சூர்யா டிரைவிங் ஸ்கூல்  ட்ரைனர்  சொன்னாரு, " மேடம்  கேட்டீங்களே ஒரு கேள்வி , ஆர்.டி .ஓ ஆபிசர் கிட்டயே   ஹாண்ட்  பிரேக் எப்படி எடுக்குறதுன்னு ? நான்  மெரண்டுட்டேன்  போங்க",  அப்டினு  சொன்னாரு  ".  ஆனா அவர் சொன்னதுக்கப்றம்தான் தோணிச்சு. நாமளும் கொஞ்சம் ஓவரா  போயிட்டோமோ ? சரி என்ன பண்றது . கேட்டாச்சு . ஒட்டியாச்சு .லைசன்ஸும்  வாங்கியாச்சு . இப்போ யோசிக்கிறதுல்ல பிரயோஜனம்  இல்ல.

கோய்ன்ஸிடென்ட்டலா  யு டியூப்ல  இந்த  விடீயோவை நான் பாத்தேன். இந்த கல்யாணம்  கண்டிஷன்ஸ் அப்ளை அப்டிங்குற  சீரீஸ்  எனக்கும் எம் பொண்ணுக்கும் ரொம்ப புடிக்கும்.  உங்களுக்கும்   புடிச்சா  பாருங்க
 https://www.youtube.com/watch?v=i2AWgeqSuy4.

படித்தமைக்கு  நன்றி . மீண்டும் சிந்திப்போம் .










Friday, July 21, 2017

குழந்தைகள் ....




இப்பதான்  ஒரு விஷயம் புரியுது . ரெண்டு வருஷமா தமிழ்ல எழுதல . வெரி பேட் .  சரி என்ன எழுதறதுன்னு  யோசிக்கும்போது குழந்தைகளை பத்தி எழுதலாம்னு முடிவு பண்ணேன் .

வாழ்க்கை ரொம்ப சீரியஸா போய்ட்டிருக்கும்போது கொஞ்சம் சிரிங்க பாஸ்னு   நம்மள தெச  திருப்புறது குழந்தைங்கதான். அண்மையில  அப்டி குழந்தைங்ககிட்ட நான் ரசிச்ச சில விஷயங்களை இங்க பதிவு செய்றேன்

எங்க காலேஜுக்கு ஒரு நாள் ஒரு சக ஆசிரியையோட பையன்  வந்துருந்தான். அவனுக்கு ஒரு நாலு வயசு இருக்கும். அவங்களுக்கு க்ளாஸ் இருந்ததால என்ன கொஞ்ச நேரம் பாத்துக்க சொல்லி போனாங்க. சரி நான் அவன்கிட்ட  பேச்சு குடுத்தேன். அவனுக்கு அண்மையிலதான் ஒரு தங்கச்சி பாப்பா பொறந்து இருந்தது. அவன்கிட்ட கேட்டேன் , "டேய் தம்பி ஒன் தங்கச்சி பாப்பா ஒனக்கு புடுச்சிருக்கா ". அவன் சொன்னான்," எனக்கு ரொம்ப புடிச்சிருக்கு  ஆண்டி ". நீ அவளை நல்லா  பத்திரமா பாத்துப்பியானு  கேட்டேன் . அதுக்கு  அவன் , "நான் ரொம்ப நல்லா பாத்துப்பேன் . கிள்ளவே  மாட்டேன் "  அப்டினு  சொன்னான். அப்பவே  எனக்கு புரிஞ்சுது இந்த பயபுள்ள தங்கச்சி பாப்பாவை கிள்ளி இருக்கும்னு. நான் கேட்டேன் , "டேய் தம்பி  நீ  உன் தங்கச்சி பாப்பாவை கிள்ளுன  தான ?"அதுக்கு அவன் சொன்னான், " உங்களுக்கு அப்போ நான் கிள்ளுன  சத்தம் கேட்டுச்சானு ".  அன்னிக்கு  நாள் புல்லா ஒரே சிரிப்பு தான் .


எங்க அபார்ட்மெண்ட்ல  ஏகப்பட்ட குழந்தைங்க. சாயந்தரம் ஆறு மணிக்கு ஒரே கோலாகலாமா  இருக்கும். என்ன வேல இருந்தாலும் என் பொண்ண   சாயந்தரம் நான் கீழ விளையாட கூட்டிப் போயே  ஆகணும் .  சமீப காலமா எங்க அபார்ட்மெண்ட்ல 4-5 வயசு இருக்குற குழந்தைங்க சைக்கிள் சைடு வீல்  எடுத்து தானாவே சைக்கிள் ஓட்ட  கத்துட்ருக்காங்க.  ஒரு வழியா ஒரு  பேட்ச்  ஓட்ட கத்துக்குச்சு. அதுல  ஒரு கொழந்த  செக்யூரிடி  சைக்கிளை பாத்துட்டு , "அங்கிள் நீங்களும்  சைட் வீல்  எடுத்துட் டீங்களா , எப்போ எடுத்தீங்க னு " கேட்டுச்சு . இத கேட்டதும் பயங்கர சிரிப்பு .

இந்த மாதிரி வெகுளியா கொழந்தங்களால மட்டும் தான் இருக்க

 முடியும். முடிஞ்ச வரைக்கும் அவங்கள மாதிரியே சில விஷயங்கள்ல யோசிக்க கத்துக்கணும்னு  ஆசை.

ஆனா ஒரு சில நேரத்துல அவங்க ரொம்ப சீரியஸாவும் திங்க் பண்ணுவாங்க. குழப்பமா இருக்கும்போது சில நேரம் அவங்களே தெளிவான சிந்தனையை நமக்கு தராங்க. இந்த சம்மர் வகேஷன்ல என் பொண்ண காலைல நானே   ஸ்கூல் வேன்ல அனுப்புறது   அப்பறோம் சாந்தரம் நானே ஸ்கூல் வேன்ல இருந்து கூப்டுக்குறது எனக்கு ரொம்ப புடுச்சி இருந்தது. பேசாம வேலைய விட்டுட்டு வீட்டை இன்னும் கொஞ்சம் நல்லா  பாத்துக்கலாமான்னு யோசிச்சேன். என் பொண்ணு கிட்ட  இத பத்தி சொன்னேன், அதுக்கு  அந்த பய புள்ள சொல்லுது. "நான் மட்டும் ஸ்கூல் போய்  கஷ்டப்படணும்   நீ ஜாலியா வீட்ல இருக்கணும்னு  நெனைக்கிறியான்னு  கேக்குது".  கொடும . ஆனா ஒரு விஷயம்  சொல்லியே ஆகணும் .  நான் வேலைக்கு போகறத்துக்கு  முழு ஒத்துழைப்பு குடுத்து  அவ புரிஞ்சுக்கலைனா ரொம்ப கஷ்டம்.

எங்க குடும்பத்துல  இன்னும் ரெண்டு குழந்தைங்க இருக்காங்க.   என் சிஸ்டர் இன்லா வோட இரண்டு பொண்ணுங்க.  அவங்க பண்ற  லீலைகளை ஒரு நாவலாவே  எழுதலாம்.  இன்னொரு பதிவுல அவங்கள பத்தியும்  எழுதறேன்.

படித்ததுக்கு நன்றி

பி.ஸ் : எழுத்துப்  பிழைகளை மன்னிக்கவும் 

Saturday, July 25, 2015

உடல் எடையை குறைக்க ....


   டைட்டில   படிச்சுட்டு இது எதோ உடல் எடை குறைக்க டிப்ஸ்  பத்தினது அப்டினுநெனச்சு ஏமாந்துட்டீங்களா ?அது சரி . டிப்ஸ் குடுக்குற நெலைமைல  நான் இல்ல. ரொம்ப நாள் கழிச்சு தமிழ்ல எழுதறேன்வழக்கம்போல ரொம்ப சுத்தாம நேரா  விஷயத்துக்கு  வரேன். ஜூன் 30 2014     தீசிஸ் சப்மிட் பண்ணதுல இருந்தே கொஞ்சம் வெட்டியாதான் இருக்கேன்பி ஹெச் டி முடிச்சதும் ரெண்டு முக்கியமனா வேலைய தொடங்கனும்னு இருந்தேன். ஒன்னு வேல தேடுறது. இன்னொன்னு  எப்டியாச்சும்  உடல் எடைய குறைப்பதுகடந்த ஒரு வருஷமா இந்த ரெண்டு விஷயம்தான் என்ன செம்ம  சுத்தல்ல விட்ருச்சு . வேல தேடுனது பத்தி  இன்னொரு பதிவுல எழுதறேன். இப்போதைக்கு  உடல் எடை  குறைப்பு  முயர்ச்சிய பத்தி எழுதறேன். எந்த ஒரு விஷயத்தையும் ப்ளான் பண்ணாம நம்மளால  இருக்க முடியாது . ஒரு வேலைய ஒழுங்கா பண்றோமோ இல்லையோ  ப்ளான்  மட்டும் பக்காவா போடுவோம்எந்த ஒரு பிளானும் எங்க லாப்டாப்ல எனக்குரிய போல்டர்   ஒரு  பைல்  க்ரியேட்  பண்றது வழக்கம்.

ஓப்பநிங் படு பயங்கரமா இருந்தாலும்  பினிஷிங் எப்பவுமே நமக்கு கொஞ்சம் கஷ்டம். இந்த மாதிரி  பைல்  க்ரியேட் பண்ணி சேவ்  பண்ணி வச்சா ஒரு லாபம். லாபம் நமக்கு இல்ல நம்ம வீட்ல இருக்குறவங்களுக்கு. பெருசா என்னென்னமோ ப்ளான் மட்டும் பண்றது ஆனா ஒண்ணுத்துக்கும் பிரோஜனம் இல்ல அப்டின்னு அவங்க பேசுறதுக்கு நாமளே ஒரு வழிய  தரோம்ல அத சொன்னேன். ஆனா அதுக்கெல்லாம் பெருசா எப்பவும் பீல் பண்றதே இல்ல. எவ்ளோ   சொன்னாலும் பீல் பண்ண மாட்டேங்குறோமே அப்டினு  அவங்கள பீல் பண்ண வச்சாத்தான் நமக்கு அன்னிக்கு தூக்கம் வரும்நேரா விஷயத்துக்கு வேறேன்னு சொல்லிட்டு இன்னும் நீ எங்கள சுத்தல்ல  விட்ரமானு  நீங்க யோசிக்கறது எனக்கு புரியுது. அதனால நேரா நான் இப்போதைக்கு விஷயத்துக்கு வரேன்.

ஜூன் -ஜூலை என்னோட ப்ளான், வீட்டு   வேலை அனைத்தையும்  செய்வது. துணி துவைத்தல்,  வீட்டை மாப் கொண்டு துடைக்காமல் துணியால் துடைத்தல் மேலும் ஒன் அவர் வாகிங் செய்தல் அப்டின்னு ஒரு பிரம்மாண்டமான ப்ளான் போட்டேன். பெருசா ஒன்னும்  ரிசல்ட்  இல்லாததால செல்வா இது வேலைக்கு ஆவாது நீ  ஒரு ஜிம்ல சேருன்னாரு. எங்க அபாட்மேன்ட்லயே ஒரு ஜிம் இருக்கு, அதுக்கு பஸ்டு  போறேன்னு சொன்னேன். செல்வா  அதெல்லாம் வேலைக்கு ஆவது நீ கண்டிப்பா ரெகுலரா போமாட்ட அப்டின்னு சொன்னாரு. நாம கேப்போமா?  இல்ல அதெல்லாம் நான் போவேன்னு அடம்புடுச்சேன். ஒரு நாள் ட்ரேட் மில்ல ஒரேடியா ஓடறது அப்றோம் ஒரு நாள் போறது இல்ல. இதனால மசில் ஸ்ட்ரெயின் ஆயுடுச்சு. டாக்டர் கொஞ்ச நாளைக்கு ஏதும் பண்ண வேணாம்  அப்டின்னு சொல்லிட்டாரு . நான் ரொம்ப நாள் ஏதும் பண்ணமா விட்டுட்டேன். அப்றோம் நெறைய வேலைகள் வந்துருச்சு. சோ ஆகஸ்ட் - ஜனவரி ல எந்த எபர்ட்டும் போடல. இது சரியா வராதுன்னு செல்வாவே எங்க ஏரியால  ஒரு  ஜிம்ம கண்டுபுடுச்சு சேத்து  விட்டாரு. நானும் கொஞ்ச நாள் ரெகுலரா  போயிட்டு இருந்தேன். நம்ம எத ஆராம்பிச்சாலும் ஏதாது ஒரு தடங்கள் வரது சகஜம். குடும்ப பொறுப்புகள் காரணமா ஜிம்முக்கும் ரெகுலரா போக முடியல. ஆனா எப்டியோ மூணு மாசம் போயிட்டேன் . அப்றோம் வேல தேடுற டென்ஷன். மார்ச்லதான்  காலேஜுக்கு  அப்பலை பண்ணனும். சப்பா..... படிக்குறத விட கஷ்டம் படிச்ச படிப்புக்கு ஒரு வேலைய தேடுறது.   இந்த மூணு மாசம் ஜிம் போனதுல பெருசா ஒன்னும் எடை குறையல . ஏன்னா நாமதான் ரெகுலரா போகவே இல்லையே. இதுக்கு நடுவுல ஜி.எம்   டயட் பண்ணுங்க அப்டின்னு பிரண்ட்ஸ் சொன்னாங்க. அது ஏழு நாள் டயட். அஞ்சாவது நாள் செல்வா பாட்டி இறந்துட்டாங்க.  அதனால  அதையும் கம்ப்ளீட் பண்ண முடியல. அப்றோம் எங்க அபார்ட்மெண்ட் நண்பர்கள் மூணு பேர் சேர்ந்து யோகா பண்ண ஆம்பிச்சோம் . அதுவும் ரெகுலரா பண்ண முடியல.இப்டியே நாள  கடத்தியாச்சு. இப்போ வேலையும் கெடச்சாச்சு. இனிமே எங்க.   எதாச்சும் உருப்பிடியான ப்ளான் பண்ண வேண்டியதான். பாப்போம்.


ஆனா எனக்கு என்ன தோணுதுன்னா  ஒரு விஷயம் பண்ணும்னு உண்மையாவே அக்கறை   இருந்தா என்ன எடஞ்சல் வந்தாலும்  நாம பண்ணுவோம். அந்த அக்கறைதான் மிஸ்  ஆயுடுச்சு. அந்த அக்கறைய மட்டும் இந்த விஷயத்துல  உருவாக்கிகனும்னு நெனைக்குறேன். கரெக்டுதான?  படித்தமைக்கு மிக்க நன்றி.  சந்திப்போம்.

Wednesday, July 2, 2014

யூ. கே அனுபவங்கள் /சொதப்பல்கள் /பல்புகள்




அப்பாடா ஒரு வழியா தீசிஸ் சப்மிட்  பண்ணியாச்சு . இன்னும் கொஞ்ச மாசத்துக்கு வெட்டி தான்ஒரு வழியா  எழுத நேரமும் கெடச்சாச்சு. என்ன எழுதலாம்னு யோசிச்சப்ப எப்பவும் போல நாம சொதப்புனதையே எழுதலாம்னு  இருக்கேன். என்னன  சொதப்பி இருக்கோம்ணு  யோசிச்சா ஒரு பெரிய லிஸ்ட்டே இருக்கு. அதுல ரொம்ப பழைய அனுபவத்த தூசு தட்டலாம்னு தோனுச்சு. சொதப்றது மட்டும் இல்ல பல்புகள் வாங்குறதும் நமக்கு ரொம்ப சகஜம்பின்ன நம்ம தலைவர் வடிவேலு சொல்லி இருக்கார்ல ," வெற்றியும் தோல்வியும்  வீரனுக்கு  ஜகஜம் " . அவர் இத சொல்ற ஸ்டைலே தனி தான் .

சரி நேரா விஷயத்துக்கு வருவோம். நானும் செல்வாவும்  2010  யு.கே  போயிருந்தப்ப  நடந்த அனுபவத்த தான் எழுதப்போறேன்நாங்க ஜூலைல போனோம் . அக்டோபர்ல செல்வாவுக்கு பிறந்த நாள். எதாச்சும் கிப்ட் கொடுக்கணுமேன்னு தோனுச்சு. ஆனா நாம தான் வெட்டி ஆபிசராச்சே . நோ  நயா  பைசா. நாங்க இருந்த அபார்ட்மெண்ட் கிரவுண்ட் ப்லோர் சைன்ஸ்பாரீஸ்  அப்டின்னு ஒரு சூப்பர் மார்க்கெட் இருந்துச்சு. அங்க போகும்போதெல்லாம்  கொஞ்சம் சில்லறை மீறும். அதெல்லாம் சேத்து வைக்கலாம்னு யோசிச்சேன். ஆனா ஒரு பென்ஸ் ரெண்டு பென்ஸ் வச்சு என்ன பண்றதுன்னு ஒரே கவலை . எப்டியோ பனிரெண்டு பவுண்ட்ஸ்  சேத்துட்டேன்

ஆனா ரெண்டு கை    நெறைய சில்லரைஉண்மையாதான் . நூறு பென்ஸ் ஒரு பவுண்டு . அப்பன்னா பாத்துகோங்க எவ்ளோ சில்லரை இருக்கும்னு. அத பத்திலாம் கவலை படல. ஒன்போது பவுண்டுக்கு  டி சர்ட்   மூணு  பவுண்டுக்கு கேக் மெழுகுவர்த்தி வாங்கிட்டேன். அந்த சில்லரை கொண்டுட்டு பில் கவுண்ட்டர் போனேன் . அவர் தமிழர்னு நான் கெஸ்  பன்னல . பண்ற யோசனை இல்ல . ஆனா அவர் என்ன தமிழர்னு கெஸ்  பண்ணிட்டாரு. நீங்க தமிழரா னு  அவரு கேட்ட தமிழ்லயே அவரு இலங்கை  தமிழர்னு  புரிஞ்சது . அவ்ளோ சில்லரை  கொடுத்தது அவருக்கு சிரிப்பா இருந்திருக்கும் போல . நாம என்னிக்கும் இதபத்தி பீல் பண்ணதே இல்ல . தப்பு செஞ்சா தான் பீல் பண்ணனும். ஆனா கொஞ்சம் நேரத்துக்கு ஒரு மாதிரி இருக்கும் அப்றோம் மறந்துடும். அவருக்கு ஒரு ஹலோ சொல்லிட்டு அங்க இருந்து கெளம்பிட்டேன்.


சர்ப்ரைசா கிப்ட் கொடுக்கணும்னு நெனச்சேன் . ஆனா வழக்கம் போல சொதப்பிருச்சு. சீக்ரெட் மைண்டேயின் பண்றதுல நம்ம கொஞ்சம் வீக்கு . இதப் படிக்குற நண்பர்களுக்கு அவங்க பட்ட  அவஸ்தை கண்டிப்பா நெனவுக்கு வரும். மெழுகு வர்த்தி வாங்க தெரிஞ்ச எனக்கு அத ஏத்த தீப்பெட்டி வாங்க தோனல. இந்தியால அவசரத்துக்கு அடுப்புல பத்த வச்சு குற நெனைப்புல மறந்துட்டேன். அங்க எலெக்ட்ரிக் அடுப்பு . பிறந்த நாள் அன்னிக்கு தான் இந்த பல்ப் எரிஞ்சுச்சு. பின்ன செல்வாதான் தீப் பெட்டி வாங்கிட்டு வந்தாரு . செல்வாக்கு ஒரே ஷாக்கு . எப்டி கிப்ட் வாங்குனேன்னு. நடந்தத சொன்னேன் . எப்டி இப்டி கூச்சமே இல்லாம அவ்ளோ சில்லரை எடுத்துட்டு போக முடிஞ்சது உன்னாலனு  கேட்டாரு. அப்பத்தான் தோனுச்சு அந்த இலங்கை தமிழர   மட்டும் இனிமே சந்திக்க கூடாதுன்னு .

அங்கதான் ஒரு ட்விஸ்ட். நான் திடீர்னு தனியா இந்தியா திரும்ப வேண்டி இருந்துச்சு. செல்வா காலைல நாலு மணிக்கு ஏர்போர்ட் போறதுக்கு கேப் புக் பண்ணாரு. நாங்க இருந்தது மில்டன் கீன்ஸ் . அங்க இருந்து லண்டன் ஏர்போர்ட் ஒரு மணி நேரம் . இறங்கும் போதுதான் அந்த கேப் டிரைவர் என்ன பாத்தாரு . ஒங்கள எங்கயோ பாதுருக்கனேனு கேட்டாரு . அப்டியானு கேட்டுட்டு விட்டுடோம் . ஆனா எனக்கு தெரியும் அவர் யாருன்னு . அவர்தான் அந்த பில் கவுண்டர்ல இருந்த இலங்கை தமிழர்நெறைய பார்ட் டைம் வேல செய்றதா பேசிட்டு வந்தாரு . அனேகமா அவருக்கும் தெரிஞ்சுருக்கும்னு  நெனைக்குறேன் . ஜென்டில்மேன். சில்லர விஷயத்த பத்தி ஏதும் சொல்லல. இதெல்லாம் சகஜமப்பா .

ஒரு வழியா தனியா ப்ளைட் ஏறிட்டேன். பிரிட்டிஷ் ஏர்லைன்ஸ். ஒரே ப்லைட்டா புக் பண்ணி இருந்தாரு செல்வா . அவருக்கு ஒரே டென்ஷன் . இந்த பொண்ணு எப்டி தனியா போக போகுதுன்னு . செல்வா இந்த மாதிரி விஷயத்துல என்ன சாமணியத்துல நம்ப மாட்டாரு . வேற வழியில்லாம போச்சு. கடைசி வரைக்கும்  அவருக்கு  டென்ஷன்  கொடுத்துட்டேன். கெளம்புற நேரத்துல செல் போன மறந்துட்டேன்ஒரு  வழியா பெர்மிசன்  வாங்கி உள்ள வந்து குடுத்தாரு . நான் என்னமோ சென்னை ஏர்போர்ட் மாதிரி ஈசியா இருக்கும்னு  நெனச்சென் . ஒரு ஊரு  மாதிரி இருந்துச்சு . ரெண்டு பில்டிங் தாண்டி அப்றோம் ஒரு சின்ன ட்ரைன்  புடிச்சு ப்ளைட் நிக்கற எடத்துக்கு போக வேண்டி இருந்தது. ஏர்போர்ட் குள்ள ட்ரைன் இருக்கும்னு நான் நெனைக்கவே இல்ல .
ஒரு வழியா பிரிட்டிஷ் ஏர்லைன்ஸ் கேட்வேக்கு  போயிட்டேன்என் பக்கத்துல ஒரு ஆண்டி . 50-60  வயது இருக்கும். அவங்க மகளோட டெலிவெரிக்கு வந்திருந்தாங்க போல. ஆங்கிலம் தெரியாததால கொஞ்சம் கஷ்டப் பட்டாங்க. யு. கே  பத்தி ஒரே பொலம்பல். என்ன ஊரு இது. துணி காய போட கூட எடம் இல்ல. இனிமே இங்க வர மாட்டேன்னு  பேசிட்டே வந்தாங்க. நாமதான் ஊம் கொட்றதுல பேரு போனவங்க. நல்லாத்தான் போயிட்டு  இருந்தது. கடசில இறங்கும்  போது   ஒரு பார்ம்  கொடுத்து பில் பண்ணச் சொன்னாங்க. அந்த ஆண்டி நீயே  பில் பண்ணேன்னு கேட்டாங்க. நானும் பில் ண்ணேன். பில் பண்ணி முடிச்ச ஒடன பின்னாடி இலங்கை  தமிழர்கள் உக்காந்து இருந்தாங்க. அந்த ஆண்டி அந்த பார்ம  அவங்க கிட்ட குடுத்து , எம்பா இந்த பொண்ணு இத ஒழுங்கா பில் பண்ணி இருக்கானு பாருனு  சொன்னாங்கஒரு ஆயிரம் பல்பாது என்னோட மொகத்துல எரிஞ்சிருக்கும். இதெல்லாம் எப்டி நடக்குது . நம்ம மொக ராசின்னு நெனைக்குறேன்.

இறங்கின பிறகும் அவங்க என்ன விடல. நள்ளிரவு ஒரு மணிக்கு வந்தோம். அவங்க மகன் வந்து கூட்டிட்டு போற வரைக்கும் கூட தான் இருந்தாங்க. எல்லாம் சரி ஏன்  அந்த அம்மா அப்டி சொன்னாங்கன்னு  தெரியல . இத்தனைக்கும், என்ன பண்ற பாப்பான்னு கேட்டப்போ, பி.ஹெச். டி பண்றேன்னு சொன்னேன். ஒரு வேல அதான் நம்பலையோ  என்னமோ. போகட்டும் போகட்டும். வீரர் வாழ்கைல இதெல்லாம் ஜகஜம்

எனக்கு எப்பவும் ஒரு சந்தேகம் இருக்கும் . நம்ம பதிவ  படிக்குறவங்க கடைசி வரைக்கும் படிப்பாங்களா இல்ல  நடுவுலே போர் அடிச்சு க்ளோஸ் பண்ணுவாங்களான்னு. நீங்க இறுதி வரைக்கும் படிச்சி இருக்கீங்க . நன்றி .அடுத்த பதிவுல சந்திப்போம் .